یا از آن چیزی نمی داند

یا نمی خواهد چنین کند

به آینه می نگرم، شاید اشک های انبوه درونم خالی شود

جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی

مگر من دل ندارم؟

من آدم خوبی بودم

به خاطر تو بد شدم

اما در درک کلمات همدیگر مشکل داریم

نه نقاشم که طرحی

همین حالم که بی حال

در این دنیای تنها

فقط دانم که هستم

در این عالم یه مجنون

ولی لیلای عمرم

نداده هر چه از دل

که چنین شد عاقبت محبت

عشق و راه

همگی تباه

غم به راه

اشک و آه